بی فروغ

آیینه ها مرا بیاد تو می اندازند

چشمان تو آیینه زندگی من بود

و برای دیدن عشق و امید

به مهمانی چشمهایت می آمدم

افسوس که دیگر

برای دیدنشان لحظه ها را نمیشمارم

و فروغ چشمهایت مرا

به جشن عشق دعوت نخواهد کرد

من مانده ام وتنهایی ها

برای دیدن چشمهایت

به آیینه قلبم پناهنده میشوم

شاید که رنج ندیدن آیینه چشمهایت

التیام گیرد