من هرگز نتوانستم اولین باشم

همیشه نفر دوم بودم

وقتی که نوجوان بودم ،جوان بودم

بعد از مادرم ،

همیشه پشت مادرم دیده میشدم

از خود هیج اختیاری نداشتم

همیشه نفر دوم بود

در نگاه فرزندانم هم همیشه نفر دوم بودم

نفر دوم نه بعد از پدرشان

من نفر دوم بودم بعد از خودشان

من هرگز, به عنوان یک نفر مستقل نه دیده شدم نه زندگی کردم

من هنیشه اون پشت بودم

من هنیشه نفر دوم بودم

چقدر دلم میخواست که خودم رو به عنوان نفر اول میدیدم

افسوس که ..........