از برای چه اینقدر .......

نشسته ام

روزها را میشمارم

امروز بیست وشش مهر

تا فلان روز ، تا انجام فلان کار

اینقدر, مانده

ولی اصلا یادم نمیماند

که این شمارش روزها

مرا به آخرین ایستگاه زندگی نزدیک میکند

و من ، و همه همچنان بی محابا در حال دویدن به آن نقطه آخریم

بدون لذت بردن از آنچه که برایمان باقی مانده

فقط در حال دویدن و رسیدن هستیم

بدون اینکه فکر کنیم آخرین روز ، آخرین نفس کشیدنمان خواهد بود