دلم هوای تازه میخواهد نسیمی که بتاراند دلشوره های دلم را و تازه کند روح آشفته و سرگردانم را من انچنان غرق رویای با تو بودنم که حتی نبودنت را باور ندارم دلم هوای تازه مبخواهد هوایی که عطر تو را پر کند تمام فضای دل پر آشوبم را دلم هوای تازه میخواهد + نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 12:2...

قصه کوتاه زندگی مجالی برای تنهایی ها نیست دل را عادت بدهید به بودن هایی از سر عشق نا امیدی را بتارانید تا شوق عشق و امید بال و پر نازه ای وا کند و مهربانی ها رنگ تاز ه ای از رنگ خدا بگیرد و دیوار های آرزو هامان پا بگیرد برای ساختن خانه ها یی از جنس عشق و ایمان + نوشته شده در چهارشنبه دهم خرداد ۱۳۹۶س...

فریادی در گلویم خفه گشته رنجی درونم را ریز ریز میخورد ویرانه ای در ذهنم از همه چیز نمیدانم شاید هنوز وقتش نرسیده خسته تر از آنم که با کلمات بشود تعریفشان کرد نمیدانم شاید هنوز وقتش نرسیده ؟؟؟!!!!!!

فریاد از این همه تناقض ودوگانگی گفته هایشان سراب کردارهایشان ریا دنیایشان پر از اشتیاق ولی همه رااز محبت خدا می ترسانند همه را در چهار چوبی از عقاید محصور کرده اند کاش فقط کمی به خدا بیشتر اعتماد میکردیم

فردا آخربن روز پاییز است چه کسی میداند بعداز شب یلدا چه بر سر کودکان کار می آید؟ کاش همه پدران میتوانستند فردا آیینه ای به خانه ببرند

رازم را فقط تو بدان من بی تو هیچم ای همه دبن و دنیای من امانتدار خوبی باش برای این راز بزرگم

چقدر این روزها دلم دلتنگ توست پاییز همیشه نشانه ای از تو دارد غم انگیز اما زیبا و دوست داشتنی مانند چشمهای تو غم انگیز اما زیبا و دوست داشتنی این روزها چقدر دلم هوای با تو بودن را دارد

دویدیم و دویدیم برای رسیدن به فردا از این همه فرداها گذشتیم اما هرگز به فردا نرسیدیم

هیچ اشتیاقی برای زندگی نیست کاش لااقل رویایی در سر داشتم چقدر خسته ام از این بودنهای بی فایده دلم چقدر درد میکند از این تنهایی و ترک برداشتنها کاش لااقل رویایی در سر داشتم شاید میتوانست بر این ذهن درهم و برهم مرهمی میشد هیچ اشتیاقی برای بودن نیست

کاش آینه را میشکستم یا لااقل به آن نگاه نمیکردم آینه ها صادقند و من این همه صداقت را تاب نمی آورم

من او سکوت و تنهایی و دیوارها زنده بودیم زندگی نکردیم ولی هیچکداممان کوتاه نیامدیم تا آخر...... هیچکداممان!!!!!!

همیشه در زندگی داشتن یک همراه همدل و یک زبان آرزویم بود ومن به خودم چقدر مقروضم

دنیا را وامیگذارم با همه تلخیهایش با همه ناکامیهایش دنیا را وا میگذارم برای همه دنیا طلبانش برای من که لطفی نداشت این دنیایی که انگار وارونه آفربده شده

من و این تنهایی تنهاترین تنهاییم بمان با من ای بهترین رفیق ای تنهاترین

بعد از گذشت قرنها جهان آفرینش خسته و انسان خسته تر و همچنان گیج و منگ در حال چرخش کدامین روز در راه است!!!! برای ایستادن و آرام گرفتن!!!!!

هنوز آواز پرندگان بر روی درخت اقاقیا کنار پنجره اتاقم مرا امیدوار به نجات انسان در این دنیای پر از جنگ و وحشت میکند میدانم که آنروز نزدیک است روز نجات بشریت

هر جایی از این سفر زندگی وقتی دلم از همه آدمها میگیره چشمهام رو میبندم و جاش رویاهام رو میذارم احمقانه نیست اگر بگویم روزگارم اونی نشد که میخواستم ولی با همه خستگیم هنوز کور سویی به نام امید در قلب و ذهنم سو سو میکند شاید کارساز شد خدا رو چه دیدی!

در باغ دلم هزاران شکوفه امید روییده اند آنگاه که به وسوسه دیدارت میان گلهای نسترن به انتظار می نشینم

دلم با خیال تو پر میکشد به کوچه های جوانی ای دوست بی تو لحظه ها چه عریانند و تنها دلم هوای تورا کرده هوای دستهای گرم و عاشقت را نمیدانم چه وقت دوباره دستان عاشقت را در دست خواهم داشت من عاشقانه چشم به راهم ....

این روزها حال همه یه جورایی گرفته است.مشکلات اقتصادی پاشون رو گذاشتن بیخ گلوی مردم.بیکاری و فقر و هزاران مشکل و گرفتاری ریز و درشت در این دنیا و کشور خودمون که دیگه نگو ونپرس ولی با امید و توکل هر روز از خواب بیدار میشیم و میزنیم به دل زندگی که شاید یه جایی و یه جوری بالاخره قرعه بخت و اقبال به نام ...